De feestdagen komen er weer aan, en je weet wat dat betekent: de sociale druk om iets te doen. Je moet bij vrienden of familie zijn, je moet gezellig samen eten, en als je zegt dat je gewoon lekker thuis wilt blijven, krijg je die blik. Je weet wel, die blik die zegt: “Is alles oké? Waarom ben je niet bij anderen? Is er iets mis?” Nou, nee. Niks mis. Maar geloof me, ik ben zo gelukkig dat ik niet in de rij sta voor de zoveelste sociale verplichting.
Als alleenstaande moeder en ondernemer heb ik al genoeg op mijn bordje. Mijn dagen zijn gevuld met de wonderlijke chaos van mijn kind, werk, huishoudelijke taken, en dan, als ik geluk heb, een momentje voor mezelf. Maar, op de een of andere manier, zodra de feestdagen eraan komen, lijkt iedereen te denken dat ik het in mijn eentje niet gezellig kan hebben. “Waarom moet ik mijn tijd besteden aan sociale verplichtingen alleen maar omdat het ‘de feestdagen zijn’? ‘Elke feestdag is je kans om te doen alsof je een sociaal wezen bent, dus ga ervoor!'”
En ik moet toegeven, ik ben dol op mijn momenten van stilte. Mijn kind slaapt, de telefoon is stil, en ik heb een moment om gewoon niks te doen. En geloof me, dat is goud waard als je altijd ‘aan’ moet staan. En juist als ik zeg dat ik mijn tijd liever alleen doorbreng, krijg ik die vreemde blik: “Maar je bent toch niet alleen, of wel?” Uh, jawel. En daar ben ik oké mee. Echt, ik ben er goed in geworden om van mijn eigen gezelschap te genieten. Dus ja, ik blijf lekker thuis. Niet omdat ik een zielig, eenzaam iemand ben (ik bedoel, mijn bank en ik hebben een serieuze band opgebouwd), maar omdat ik het geweldig vind om even niet te moeten rennen naar een feest of sociaal gebeuren, om niet in de keuken te staan voor het vijftiende gerecht, of om niet een ongemakkelijke conversatie aan te moeten gaan.
De maatschappij heeft altijd geroepen dat ‘samen zijn’ het ultieme geluk is, en dat je iets mist als je alleen bent. Maar ik vraag me af, waarom? Als het je eigen keuze is om lekker thuis te blijven en niet te moeten presteren, is dat dan echt zo erg? Want het antwoord op de vraag “Waarom ben je niet bij anderen?” Omdat ik liever in mijn chill-outfit op de bank zit dan ergens te doen alsof ik het leuk vind, alleen maar omdat het op de kalender staat.
Ik ben misschien niet bij iedereen, maar ik ben wel bij mezelf. En soms is dat precies wat ik nodig heb. Ik kan eindelijk ademen, de chaos even laten voor wat het is en gewoon genieten van de rust. Ik hoef niet te doen wat anderen van me verwachten, en dat is bevrijdend.
Dus ja, ik blijf lekker thuis. Niet omdat ik zielig ben, maar omdat ik het verdien. Want als ik weer in de ‘moeder, ondernemer-modus’ schiet, wil ik dat doen vanuit een plek van rust en niet van totale uitputting. En weet je wat? “Rustmoment van de week?” Absoluut dat uurtje op de bank met Netflix, dekentje erbij en nul sociale verplichtingen. Gewoon even verdwijnen in m’n serie en doen alsof de wereld niet bestaat.
Dus aan iedereen die zich druk maakt over het ‘moeten’ van de feestdagen: laat die druk lekker los! Gun jezelf de vrijheid om te kiezen wat jij wilt. Of dat nu samen zijn is of een paar dagen Netflix en chocolade in je eentje (met je pyjama aan, uiteraard). Want soms is alleen zijn precies wat je nodig hebt om je batterij weer op te laden en je even niet ‘moeder/ondernemer’ te hoeven zijn.
Liefs,
Jennifer
